فرانو

" ایهام "

fara9 — Sun, 25 Oct 2009 05:38:18 GMT

نسيم خودش را به تن زمختش مي مالد ؛

- غمت بهر چيست ؟

- تو مي روي آزاد و مرا پاي در بند است. دم از غم مي زني ؟!

- من پاي تو خواهم شد..!

- تو را چه فهم است از درد من..که حتي نمي دانم ته اين جنگل کجاست !

- من درد بسيار می شنوم و بيشتر می کشم ..ولي باز مي خواهم بشنوم .

- جوانه هايم با هر بهار متولد مي شوند و زود مي فهمند که پاييزي در راه است.. چکاوک با شاخه هاي ترحم لانه اي مي سازد.. و هر زمستان که مي آيد ، شايد من بر دوش ، به رد پاي هيزم شکني خسته مي نگرم ، کفن پوش ، که مرا با خود به دوزخ خواهد برد .

- دل مبند که تلخ نيانديشي تا هستي ، هستي از آن توست.

- من فقط دشتي مي خواهم که در آن بدوم..! جنگلي که موريانه هايش سيرند و کلاغ هايش سکوت را مي فهمند. .جنگلي که در ناشناخته هايش رها شوم..

آيا جايي را می شناسی که لحظه ای تضمين به من هديه دهد ؟!

- … پس بساز !

آبدوزکی بر برکه

fara9 — Thu, 09 Jul 2009 05:38:18 GMT

در هیاهوی امواج اقیانوس ها

برکه ای هستم

بارها

بر سطح خودم می نشینم تنها

خلوتم را می شکند

قورباغه ای که می پرد

سکوتم را خبر می دهد

بادی که می وزد

و این بار

زندگی آبدوزکی ست

که از اعماق نفوذ ناپذیر من خیس است.

ماه به پایان شب گفت :

" برکه ای که اقیانوس آرام خواهد شد "

خرداد 88

* به سوتسوتکی که دندانهایش را دوست دارم !

مکالمه

fara9 — Mon, 20 Apr 2009 05:38:18 GMT

دیشب خداوند در گوشم خواند :

" تو خودت خالق خودت هستی پس خودت را بساز آنگونه که می پسندی "

و من سپیده دم در پاسخش گفتم :

" آنقدر می شکنم..می شکنم..می شکنم..

تا خودم را می سازم "

" پیوند سبز "

fara9 — Fri, 20 Mar 2009 09:11:18 GMT

لايه های وجود سايه می سرايند ،

آنگاه که روح

مدفون پوچی غم ها ست

درزهای زرد تن تنهايی می گريند ،

آن لحظه که تن

گريزان تن ها ست

سينه احساس را احتکار می کند ،

آن زمان که زبان

خسته ی واژه ها ست

سقف تحجر بر پرواز افکار آوار می شود

آن وقت که شکستِ ديروز

بن بستِ امروز است

ولی ...

آسمان و خاک

هستی را پيشکش خواهند کرد

اگر سبز شوی از نو

و خود را

به زندگی پيوند زنی .

86.2.12

* سال ۹ مبارک

سبز باشید و انسان

" هنرپیشه "

fara9 — Mon, 29 Dec 2008 05:38:18 GMT

از آسمان ،

کارگردان :

"Action "

بازی شروع می شود

کارگردان :

" Cut "

زندگی تمام می شود !

و در خاک

دوربين

هنوز

سرگردانِ فلسفه هایِ گنگِ بازی ...

86.1.29 مردمک

" انسان آزاد "

fara9 — Sat, 29 Nov 2008 05:38:18 GMT

در اين کوير وهم آلود

مانده ام مبهوت ،

با قطره ای

در رويای وصال مرواريد

در مشت

در دست دگر

آينه ای

کز سوگ چهره ی چروک کوير

ترک برداشته .

سالهاست

در اين آينه می نگرم

و به چهره ی هزارتوی خود

پوزخند می زنم !

86.10.5 مردمک

راز تنهایی دلقک

fara9 — Thu, 30 Oct 2008 05:38:18 GMT

امشب باز باید بگریم

چراکه

فردا باز باید بخندانم .

74 روز گذشت...

fara9 — Tue, 30 Sep 2008 05:38:18 GMT

خسرو

هامونِ افکارم ؛

غريبه صدایی که قريب بود

حرکت پنجه در زلفش

شکيبايی ام ،

چنگ می زد

و امروز

من

چنگِ دل تنگی اش

می نوازم .

28 تیر 87

احساس همیشگی..

fara9 — Sat, 30 Aug 2008 05:38:18 GMT

2 2

2 2 2

2 2 2

2 " نگاهی از جنسِ آينه " 2 2 2

2 2 2

2 2

2 وقتی در چشمانت می نگرم 2

2 تصوير چشمانم را می بينم 2 2

که در دايره ی سياه چشمانت می درخشند

و اين درخشندگی 2

2 سيمایِ پری وارِ رازناکِ ساده ي توست 2 2

2 که درون عکس چشمانم 2

آرام گرفته است

2 2 2 2

وه !

چه شگفت انگيز و تو در توست 2 2 2

2 اين بازیِ انعکاسِ چشم ها

2 2 تا نا کجا ... 2

2 2

2 2 2

85.6.22 ۴:۱۵ صبح مردمک 2

2 2 2

2 2

2 2 2

* آرزویم این است :

خنده هایت از ته دل باشد

و خوشبخت ترین انسان روی این کره ی شلوغ شوی .

احمق؟

fara9 — Sun, 29 Jun 2008 05:38:18 GMT

به حکم انسان بودن

محکوم شدم !

به جرم صادق بودن

تنها شدم .